De 'slag' om Los Angeles, nazi's op de maan, operatie Paperclip en High Jump
24 februari 1942
Een jonge man genaamd William Tompkins woonde met zijn vader en broer op de tweede verdieping van een appartement, vier blokken verwijderd van Long Beach. Het volgende verslag van wat er gebeurde, komt uit zijn eigen woorden.
Hij en zijn broer lagen op een avond binnen op de grond naar de radio te luisteren, toen hun vader hen plotseling naar het balkon riep: ‘Kom hierheen op het balkon. Kom NU hierheen!’. Ze gingen naar het balkon en zagen een wit licht, eigenlijk gewoon een klein wit stipje, vlak boven de horizon. Het bewoog niet, het zweefde gewoon boven de zee. Toen zond het een dun straaltje uit, naar beneden en naar links, dat duidelijk zichtbaar was.
Ze keken hier ongeveer vijf minuten naar en toen was er plotseling een schitterende flits van wit licht die de hele buurt verlichtte en vervolgens uitging. Ze wisten niet wat ze ervan moesten denken en gingen allemaal naar bed. Omstreeks 00.30 uur die nacht, begon het luchtafweergeschut te schieten.
De familie schrok hierdoor wakker en renden allemaal naar het balkon om te zien wat er aan de hand was. Daar zagen ze, direct in de lucht boven hen, op een hoogte van ongeveer 2200 meter, een enorme vorm geparkeerd in de lucht. De granaten van het luchtafweergeschut barsten aan de onderkant van dit ding. Het raakte het eigenlijk niet eens, maar barstten vlak voordat ze insloegen, alsof ze tegen een onzichtbare muur botsten.
Dit spervuur duurde vijf uur en er gebeurde helemaal niets met het schip. Gedurende deze tijd verschenen er ook honderden kleinere voertuigen, die rond en onder dit enorme schip wervelden. Twee van deze kleinere voertuigen werden daadwerkelijk neergeschoten, één in de oceaan en één in de straten van L.A., maar bleken onbemand te zijn. Deze werden door het leger snel weggehaald.
Ongeveer halverwege dit vreemde spervuur, rond drie uur ’s nachts, raakten de jongens en hun vader verveeld en gingen naar bed. Wat?! Dit is belangrijk en we zullen zo meteen uitleggen waarom.
Tegelijkertijd hadden vijf zeer belangrijke mannen een bijeenkomst in L.A. Donald Douglas Sr. de president van Douglas Aircraft, twee marine-admiraals en twee Army Air Core Generalen. Deze mannen waren ook getuige van deze hele gebeurtenis. Onmiddellijk daarna richtte Donald Douglas Sr. een geheime denktank op binnen Douglas Aviation. Deze denktank ging verder met het onderzoeken, bestuderen en verkennen van alles wat ze konden vinden dat te maken had met buitenaardse wezens en hun technologie. Dit was het begin van de groep die MJ12 zou gaan heten.
Kort daarna koos James Forrestal, de minister van de marine, admiraal Rico Botta uit om leiding te geven aan een groep van 29 marine-inlichtingenofficieren. Allemaal Amerikaanse staatsburgers van Duitse afkomst, die werden beschuldigd van infiltratie in het Duitse geheime ruimteprogramma. Rico Botta werd specifiek uitgekozen, omdat hij Australiër was en niet naar Annapolis Naval Academy was geweest. Dit betekende dat hij minder geïndoctrineerd was en daardoor een meer open geest had dan anderen.
Slechts ongeveer een maand na de Slag om Los Angeles werd William Tompkins met de hand van zijn middelbare school geplukt om voor de Naval Intelligence te gaan werken. Hij had geen passende opleiding en was nog maar een kind, maar het opperbevel van de marine had hem speciaal uitgekozen om admiraal Rico Botta te assisteren.
Maar wat was er nou gebeurd? Wie of wat zat er achter deze reeks gebeurtenissen? Elk mens zou zich dit moeten afvragen toch? Het was de Noorse groep, de Pleiaden. Dezelfde buitenaardse wezens die contact hadden opgenomen met Maria Orsitch en de Vril.
Meer dan een miljoen mensen waren getuige van deze “strijd” boven de lucht van LA en niemand raakte in paniek. Niemand kreeg een hartaanval of werd ziek, niemand raakte gewond, behalve een paar mensen die omkwamen door vallende luchtafweerscherven. De familie Tompkins verveelde zich zelfs na een tijdje en ging naar bed! Niemand raakte de volgende dag in paniek en eiste antwoorden.
Het is vrij voor de hand liggend dat de Pleiaden telepathisch en empathisch iedereen in het gebied beïnvloedden. Zeker gezien de ongelooflijk snelle ontvouwing van de gebeurtenissen die volgden bij het opperbevel van de marine. Zoals de schijnbaar willekeurige keuze van een jonge middelbare scholier om op te treden als assistent van een admiraal van de marine. Die ook nog eens de leiding had over een geheime spionagering.
De Pleiaden kalmeerden de bevolking, maar ze gaven wel directe informatie aan die groep van vijf mannen in de bijeenkomst en hoogstwaarschijnlijk ook aan de jonge William Tompkins. Kort erna ontwikkelde William namelijk een talent voor ingewikkelde modelbouw. Later ontwierp hij ruimteschepen voor de Amerikaanse geheime ruimteprogramma’s terwijl hij voor Douglas, Northrup en meer werkte.
We vermoeden dat Maria Orsitch de Pleiaden had verteld wat er aan de hand was met de nazi’s en de Draco en hen gevraagd om in te grijpen. Dit was hun tussenkomst en was vooral gericht op die vijf mannen om hen direct bewijs te geven van buitenaards leven en geavanceerde technologie die ze niet konden negeren. Zo konden de Pleiaden deze groep mannen op de hoogte brengen van wat de nazi’s en Draco van plan waren in Duitsland. Tegelijkertijd konden ze zo ook de ontwerpen voor ruimtevoertuigen in het hoofd van William Tompkins downloaden.
Eind 1942 begon de groep van 29 marine-inlichtingen-agenten, ongelooflijke rapporten uit Duitsland terug te brengen over de ontwikkeling van geavanceerde voertuigen. Aanvankelijk werden ze niet geloofd door admiraal Rico Botta. Deze had blijkbaar geen insider-informatie gekregen, alleen een missie en een mandaat, maar toen steeds meer agenten dit verhaal bevestigden begon het door te dringen.
Nu terug naar Duitsland
Je kunt je afvragen: als de nazi’s in 1942 over geavanceerde zwaartekracht aandrijvingen en vergevorderde vliegende voertuigen beschikten, waarom hebben ze dan in hemelsnaam niet onmiddellijk de oorlog gewonnen? Het is een goede vraag met een eenvoudig antwoord: Natuurkunde!
Hoewel ze anti-zwaartekrachtvluchten en reizen tussen Dichtheden hadden geperfectioneerd, hadden ze nog niet ontdekt hoe ze die technologie konden omzetten in de dodelijke scalaire wapens die door geavanceerde rassen worden gebruikt. Dus zaten ze opgescheept met conventionele wapens, die gebruik maakten van explosieve technologie en daarmee een terugslag.
Als je een explosief wapen op een voertuig plaatst dat wordt aangedreven door implosie (de details van zwaartekracht aandrijvingen zijn erg technisch, maar implosie was de basiskracht die ze gebruikten) is het resultaat niet goed. Door de terugslag slaat het schip alle kanten op, waardoor nauwkeurigheid onmogelijk wordt. Het is tevens gevaarlijk om explosieve en implosieve krachten zo dicht bij elkaar te hebben. Je kunt je hun frustratie voorstellen.
Ze waren nu ook in staat om de ruimte in te gaan en een aantal wezens te ontmoeten. Ze hadden al contact gehad met de Draco op Aarde en die alliantie bleek vruchtbaar te zijn. Daarom vroegen de Nazi’s hen om een gunst. De nazi’s wilden een basis bouwen aan de donkere kant van de maan in het Draco-gebied. De donkere kant van de maan werd al bewoond door veel rassen. Het is feitelijk een gedemilitariseerde zone, waar zelfs rassen die elkaar millennia lang hebben gehaat, bases naast elkaar hebben. Er waren daar echter nog geen Terrans (mensen van de aarde), de Draco stemde toe en de nazi’s bouwden.
Heb je Iron Sky ooit gezien? Het is weer een sciencefictionfilm, hoewel niet een erg goede, die feitelijke elementen bevat. De swastika-vormige maanbasis in die film heeft de vorm van degene die daadwerkelijk is gebouwd. Alleen de echte was oorspronkelijk veel, veel kleiner, dan degene die in de film wordt afgebeeld. De nazi’s brachten veel van hun waardevolle wetenschappers en personeel daarheen en daar bleven ze een hele tijd, terwijl ze contact hadden met andere buitenaardse groepen en hun technologie vooruitbrachten.
1943 -1945
De inlichtingenrapporten van de geavanceerde technologie in Duitsland kwamen consistent genoeg binnen bij admiraal Rico Botta, dat hij besloot om deze informatie te gaan verspreiden. De rapporten van de marine-spionnen bevatten handleidingen, foto’s, instructies en meer. Meestal geschreven in het Duits en hiërogliefen. De admiraal verzamelde en condenseerde deze rapporten vervolgens in pakketten die hij onder een bredere kring begon te verspreiden via zijn koerier, William Tompkins.
William is trouwens onlangs naar voren gekomen en heeft uitgebreid gesproken over de gebeurtenissen gedurende deze tijd en daarna. Hij heeft ook een boek uitgebracht over zijn ervaringen: Selected by Extraterrestrials: My Life in the Top Secret World of UFOs, Think-Tanks and Nordic Secretaries. Hij heeft twee interviews gedaan met Project Camelot en we zullen deze hieronder zetten, maar weet dat ze behoorlijk lang zijn. William Tompkins is een briljante, moedige man en hoewel hij nog steeds scherp is, heeft hij de neiging een beetje af te dwalen.
We gaan nu de basis bespreken van waar hij het over heeft, maar als je bevestiging rechtstreeks van de bron wilt, dan denken we dat beide video’s de moeite waard zijn om te bekijken. Wacht even tot hij de draden aan elkaar knoopt, ze zijn zeer relevant. Let op: op een gegeven moment zegt Tompkins dat alle grote wereldleiders reptielachtige vormveranderaars zijn, die menselijk kunnen lijken. We denken zelf dat hij op dit punt verkeerde informatie heeft gekregen of verkeerd heeft begrepen wat hij zag.
Bijna alle grote wereldleiders maken deel uit van de Cabal of zijn marionetten die door de Cabal worden gecontroleerd, maar we geloven dat het reptielachtige vormveranderaar-gedoe een misverstand is. Veel mensen die diep verbonden zijn met de Cabal zijn in wezen ‘bezeten’ door Archonische of Ahrimanische energie. Demonen van de Leegte en ook door Reptielen met een hogere Dichtheid.
Deze Archons runnen de show en de mens is in wezen een scherm en soms glijdt het scherm weg. Hierdoor wordt het kwaadaardige wezen eronder zichtbaar. Dit kan zichtbaar zijn als een geheel zwarte pupil of een glimp van een geschubde huid. We kunnen het natuurlijk mis hebben, maar we zijn er vrij zeker van dat dit de etherische energieën zijn die zichtbaar zijn en geen echte 3D Reptiliaanse vormveranderaars. Vormveranderaars heeft meer te maken met de wezens vanuit de hogere Dichtheden. Wanneer ze naar de lagere Dichtheden komen, kunnen ze elke fysieke vorm aannemen die ze maar willen.
In eerste instantie gingen deze inlichtingenpakketten die Tompkins afleverde, naar de denktank binnen Douglas. Vervolgens gingen de pakketten naar de andere top drie vliegtuigbedrijven, die kort daarna de volgende luchtvaartbedrijven zouden worden: Martin, North American Aviation en Northrop. Deze begonnen allemaal te werken aan het ontcijferen en werken aan deze plannen. Het nieuws begon zich snel naar andere partijen te verspreiden. Zo begrepen, in 1943 geselecteerde mensen hoog in de commandostructuren van zowel Amerika als Groot-Brittannië, dat het nazi-geheime ruimteprogramma een realiteit was.
Als reactie daarop hebben beide landen vanaf begin 1943 hun bombardementsactiviteiten opgevoerd en zich niet alleen op strategische doelen gericht, maar ook op civiele doelen.
In 1944 waren de nazi’s erin geslaagd veel van hun toestellen uit te rusten met laser- en scalaire wapens. Ze stonden onder constante dreiging en druk door de steeds intenser wordende bombardementen. Deze intensivering uitte zich in de verwoestende bombardementen op Dortmund op 12 maart 1945. Een enorme vloot van 1.108 vliegtuigen voerde de grootste aanval op één enkel doel in de hele Tweede Wereldoorlog uit. Meer dan 4.800 ton aan bommen werd op de hele stad geworpen, waarbij 98% van de gebouwen werd verwoest. Deze verwoesting, gecombineerd met hun inlichtingenrapporten over de nucleaire dreiging die Amerika bijna had geperfectioneerd, dwong de nazi’s in een moeilijke positie.
Hoogstwaarschijnlijk hadden ze de oorlog nog steeds vrij gemakkelijk kunnen winnen. Ze werden echter geconfronteerd met de realiteit dat zelfs als ze zouden winnen, ze uiteindelijk over een woestenij zouden regeren. Om op een materiële manier te winnen zou het nodig zijn om geld en mankracht weg te leiden van het Geheime Ruimteprogramma naar conventionele wapens en troepen. Ze waren echter meer geïnteresseerd in het blijven ontwikkelen van geavanceerde technologie, zodat ze hun cultuur naar de ruimte konden uitbreiden.
1945–1946
Na het einde van de oorlog was er een geheime race tussen Rusland en Amerika om zoveel mogelijk nazi-wetenschappers te pakken te krijgen. De CIA noemde deze Operatie Paperclip. Bijna 500 nazi-wetenschappers werden stilletjes naar de VS gebracht en vestigden zich op White Sands Proving Grounds in New Mexico, Fort Bliss in Texas en Huntsville, Alabama.
Deze wetenschappers ontwikkelden in het geheim veel nieuwe technologieën, maar werkten ook aan geleide raketten en ballistische rakettechnologie. Het was tijdens dit werk dat één van de meer bekende jongens, Werner von Braun, uiteindelijk de raketten ontwikkelde die NASA werkelijkheid zou maken. Natuurlijk was NASA een rookgordijn dat was opgezet om het publiek gefocust te houden op de ruimtewedloop met de Russen. Vooral om de aandacht af te leiden van veel dramatische gebeurtenissen die zich ontvouwden als resultaat van een andere operatie die kort na deze toestroom werd gelanceerd.
De Amerikaanse inlichtingengemeenschap had namelijk lucht gekregen van vreemde activiteiten op Antarctica. Lichten aan de hemel die, als het vliegtuigen waren, de wetten van de natuurkunde leken te tarten en gemompel van een nazi-groep die nog steeds zeer actief was. Operatie Highjump was geboren. Een marine-invasie op Antarctica, maar het was “officieel” een verkenningsmissie om potentiële bases voor de VS te verkennen. Hoewel het nogal een kracht was voor een verkenningsmissie: 13 schepen, 23 vliegtuigen en 4.700 man personeel. Er waren Amerikaanse troepen bij betrokken en troepen uit Groot-Brittannië en Australië.
Deze armada, geleid door ene admiraal Richard E. Byrd, voer naar Antarctica om te zien wat er nou aan de hand was en stjongejonge, wat kwamen zij erachter! Ze ondervonden hevige weerstand van enorme vliegende schijven, versierd met hakenkruisen, die uit het water opstegen. De Draco-schepen, die zowel schijf- als sigaarvormig waren, hoewel ongemarkeerd, sloten zich ook aan bij de aanval.
De aanval verkleinde niet alleen de vloot, maar was ook zeer desoriënterend voor de bemanningen van die schepen. Ze hadden nog nooit zoiets gezien. Degenen die het overleefden, trokken zich haastig terug, maar deze ontmoeting zette een keten van conflicten in gang. Gebeurtenissen die rechtstreeks naar onze huidige situatie leiden.
Bij het ondervragen van de overlevende bemanning, staken de inlichtingengroepen van Groot-Brittannië en de VS de koppen bij elkaar en realiseerden zich dat dit buiten hun bereik lag. De overlevende bemanning werd sterk aangemoedigd om hun mond te houden en de inlichtingengroepen besefte dat dit meer was dan wat zij op eigen kracht aankonden. De inlichtingengroepen van de andere supermachten moesten worden geïnformeerd.
Dit was het begin van een geheim regeringsniveau binnen de grootmachten van de wereld. Een bestuursniveau dat bestond uit selecte groepen binnen de inlichtingengemeenschappen. Zij waren de enige die op de hoogte waren van het nazi-schijvenvaartuig en die al snel zouden ontdekken dat ze helemaal niet alleen waren in het universum.
Voor alle duidelijkheid: veel mensen denken dat de Cabal de geheime regering is. Dit is zeker waar, hoewel ze tot de moord op Kennedy (die bezig was hen te ontmaskeren) over het algemeen niet openlijk opereerden in de politieke arena. Eerder deden ze dit door religie, media, financiën, industrie en door een algehele controle van informatie. In wezen bestaat de Cabal uit de vijftien multidimensionale wezens van Orion, die duizenden avatars hebben op alle verschillende niveaus van de samenleving.
Er zijn tegenwoordig nogal wat verschillende niveaus van “geheime regering” en verborgen programma’s in de maak. Sommige zijn positief en andere negatief. Tot voor kort waren ze allemaal in hokjes verdeeld, zodat maar heel weinig mensen zich van alle andere bewust waren. We zullen in de volgende hoofdstukken op al deze details ingaan…
